Een dovenschool in Moskou
Dovenschap
is de Nederlandse belangenorganisatie van en voor dove mensen in
Nederland. Dankzij subsidie van de Nederlandse overheid heeft Dovenschap
in de afgelopen jaren een aantal dovenorganisaties in Rusland kunnen
helpen, met informatie, met computers en met video-apparatuur (www.deafproactive.org).
Tijdens een bezoek aan
Moskou in het kader van dat project werden we onder meer uitgenodigd bij
een school voor dove kinderen in Moskou. Een kleine school, met zeer
gemotiveerde leerkrachten. Een bijzondere school ook, want het is de enige
school in heel Rusland waar kinderen en leerkrachten de Russische
Gebarentaal gebruiken. In Nederland is dat tegenwoordig heel gewoon: dove
kinderen leren hier als eerste taal de Nederlandse Gebarentaal, omdat dat
een visuele taal is en de enige taal die dove kinderen ‘gewoon’ kunnen
verwerven. Dat wil zeggen: op dezelfde manier als horende kinderen een
gesproken taal verwerven.
In Rusland communiceren dove volwassenen onderling wel in gebarentaal: de
Russische Gebarentaal. Maar in het onderwijs aan dove kinderen wordt de
Russische Gebarentaal niet gebruikt. Binnen het onderwijs vindt men dat
dove kinderen zich zoveel mogelijk moeten aanpassen aan de horende
samenleving en daarom leren de kinderen als eerste taal het gesproken
Russisch. Ook al horen de kinderen die taal niet, en ook al kun je het
Russisch niet leren door middel van liplezen alleen. Dat betekent dat dove
kinderen in Rusland een enorme taalachterstand oplopen, die ze vaak niet
meer kunnen inhalen. En zonder voldoende taal is de communicatie met
ouders, met leerkrachten, met leeftijdgenoten natuurlijk heel beperkt, met
alle gevolgen van dien: de
sociaal-emotionele ontwikkeling blijft achter, de kinderen kunnen niet
meekomen op school, ze hebben een enorm tekort aan informatie, enz. enz.
Behalve op dat ene
kleine schooltje in Moskou waar leerkrachten, ouders en kinderen uit alle
macht tegen de stroom in proberen te zwemmen. Dat doen ze nu al bijna 12
jaar, de school werd in 1991 opgericht. Maar het lijkt wel of het steeds
moeilijker wordt. De kosten voor levensonderhoud in Moskou zijn de laatste
jaren sterk gestegen, maar het budget van de school niet. Een leerkracht
verdient er nog steeds maar 300 euro per maand en dan worden de
zomermaanden nog niet eens uitbetaald, want dan is het immers vakantie.
Het Russische project van Dovenschap is inmiddels afgelopen, maar we
kunnen dat schooltje en het enthousiasme van leerkrachten en kinderen daar
niet vergeten. Vandaar dat we ieder jaar proberen om één keer per jaar,
als kerstcadeautje, een bedrag aan ze over te maken. Zodat achterstallige
salarissen kunnen worden uitbetaald, noodzakelijke reparaties kunnen
worden uitgevoerd, en materialen kunnen worden vernieuwd. Het geld
verzamelen we via veel verschillende wegen, want alle kleine beetjes
helpen. Door het grote verschil in salarissen in Nederland en Moskou is
ons dubbeltje daar immers minstens een euro waard! Door onze persoonlijke
contacten met de directeur van de school weten we bovendien dat het geld
dat we inzamelen, voor 100% terecht komt bij de school. Er zijn geen
tussenpersonen, geen diepe zakken of strijkstokken waar euro’s of
roebels kunnen verdwalen.
Dit jaar verzamelen we
onder meer geld door papieren bloemen te verkopen op de Kerstmarkt in
Rhenen. Verder zullen we een aantal bedrijven en organisaties benaderen
met de vraag of zij dit jaar in plaats van het overbekende kerstpakket
voor medewerkers en relaties, een eenmalige gift kunnen doen aan dit
schooltje. Dat doen we nu een aantal jaren, met succes. De medewerkers en
relaties van de bedrijven die in voorgaande jaren op ons verzoek zijn
ingegaan, blijken hun jaarlijkse kalender, kaars, flesje wijn of wat voor
relatiegeschenk dan ook met plezier op te geven, in de wetenschap dat ze
op deze wijze een steentje bijdragen aan het voortbestaan van een klein
schooltje voor dove kinderen in Moskou.
|
